Verlos hem uit z'n lijden.
Breng een pluk haar van hem naar Korea.
Wees niet bang, ik breng dit naar je familie.
het jaar 1375, het eerste jaar van de Koreaanse Woe-dynastie
in China vestigt Chu Yuan-chang de Ming-dynastie
en verdrijft de Yuan-dynastie
de relatie met Korea verslechtert als er een Ming-gezant vermoord wordt
Korea stuurt talloze gezanten, maar hoort niets van ze terug
Geschiedenis van Korea, dl. 133
Musa
Halt.
Het kasteel is nog niet klaar. Ze brengen ons naar een tijdelijk verblijf.
Het is hier groter dan ik had gedacht.
Kunnen we hier wel slapen ? Ik ga het vragen.
Ik ben generaal Choi Jung. Krijgen we geen diplomatieke ontvangst ?
Geboefte, leg jullie wapens neer.
Korea heeft onze gezant vermoord, spionnen gestuurd...
en stuurt nu hun leger op ons af.
Dat is onvergeeflijk. Neem ze gevangen.
Geen paniek. Blijf staan.
Wapens weg, anders laat ik m'n zwaard spreken.
Generaal Choi. - Dat is onverstandig.
Ik moet de delegatie beschermen. - Generaal.
Luisteren allemaal. Doe wat ze zeggen.
Generaal.
We hoeven nu niet ver meer.
Ik heb onbezonnen gehandeld. Ik schaam me.
Ze hadden ons zeker gevangen genomen.
Liever in ballingschap dan wegkwijnen in een ondergrondse kerker.
Maar het is hier te heet.
Gegroet, we komen uit Korea.
We zijn verbannen uit het Ming-rijk.
Bent u een generaal van het Yuan-rijk van de grote Cookoo Temur ?
Generaal, bemoei u er niet mee. Beledig ze niet.
We hebben niets tegen Koreanen.
Maar alle Ming-honden slachten we af.
We laten ze aan hun lot over. We gaan.
Zullen we hier maar ons kamp opslaan ?
We hebben nu geen diplomatieke taak meer.
Ik draag nu de verantwoording.
Als het Ming-leger komt, kunnen we uitleggen wat de situatie is.
Wilt u soms in ballingschap gaan ? - We moeten hier blijven.
We zijn nog altijd 'n gezantschap van ons land.
Dat kunnen we niet aantonen.
En het Ming-leger denken vast dat wij hun mensen gedood hebben.
Generaal, we hebben paarden gevangen.
Onze taak zit erop. We vertrekken onmiddellijk.
Dit is een eindeloze woestijn. Waar moeten we heen ?
Terug naar Korea.
We moeten hier weg. Anders sterven we allemaal.
Beheers je, tolk Park. - Laat me los.
We vertrekken. - We moeten eerst de vermisten zoeken.
Deze reis te zwaar voor een oude man als ik.
Ik had gehoopt om in m'n geboorteplaats te sterven.
Heeft u veel pijn ?
Mogen we rusten ? - Dat gaat niet.
Zelfs als we Shandong halen, dan hebben we nog een boot nodig.
Dat zien we tegen die tijd wel. Sta maar op.
Wat is er ? - Yeosol.
Generaal, vergeef 't die dwaze jongen.
Hij wilde me alleen maar helpen.
Hij is een slaaf van de tweede gezant.
De Chinese muur loopt naar 't oosten, waar de Ming en de Yuan strijden.
We mogen niemand tegenkomen.
In het noorden stuiten we op de Yuan.
Dan moeten we door de woestijn trekken.
Onmogelijk. Dat is veel te heet overdag.
En dat kost ons 20 dagen.
We hebben te weinig water en eten.
We gaan het in tien dagen redden.
Dan eten we maar minder. En we kunnen 's nachts lopen.
Iedereen die niet doorloopt, wordt geëxecuteerd.
U wilde me spreken ?
Ik ben er slecht aan toe. Ik schaam me om tweede gezant te zijn.
Zorg goed voor deze groep.
Ik hoop dat jullie veilig ons vaderland bereiken.
Begrepen. - Nog een ding: deze jongen.
Van nu af aan is hij niet langer een slaaf.
Hij is nu een vrij man...
en ik wil dat hij als zodanig behandeld wordt.
U zult wel moe zijn. Gaat u maar rusten.
Hier, pak aan. Eens zal dit je van pas komen.
Je hebt vaak aan de zijde van m'n vader gevochten.
Verschillen m'n vader en ik erg veel ?
Het was destijds niet zo moeilijk als nu.
Maar het gaat u zeker lukken.
Denkt u dat we Shandong bereiken ?
Als we Korea al bereiken, dan worden we beslist uitgelachen.
We hebben de gezanten niet beschermd en ons doel niet bereikt.
Het is maar beter om dood te zijn.
De tweede gezant is verdwenen.
Ga kijken hoe het met de gezant is.
Hij is dood.
Begraaf hem. De Yongho-soldaten nemen het paard.
Je mag hem begraven, maar wij nemen het paard.
Generaal.
Goedemiddag.
Heeft u eten en water voor ons ?
Ik kan aan uw accent niet horen waar u vandaan komt.
Moeten we zeggen dat we gezanten zijn uit Korea ?
Dat geloven ze toch niet.
Als jullie willen eten, zullen jullie moeten betalen.
Wat zeggen die rotzakken ? - Hou je mond.
We hebben honger.
Geen beweging, of we snijden jullie in stukken.
Komen jullie uit Korea ?
Geef ze te eten. Ik betaal het.
Dank u. Ik ben generaal Choi Jung.
Ik heet Jisan. Ik ben blij dat ik gezelschap heb op de terugreis.
Dief, blijf van m'n boog af.
Mongoolse soldaten.
Hoe kom je aan een Mongools zwaard ?
Generaal.
We kwamen langs een plek waar dode soldaten lagen.
Bent u 'n boeddhistische monnik ?
Kunt u een dienst houden ? - Ik ken de boeddhistische rituelen.
Wat zijn de namen van de doden ?
Al m'n mannen waren moedige krijgers.
Schrijf het maar op: De zonen van de blauwe wolf.
Verzorg de gewonden.
Daar is de generaal.
Mijn prinses.
Blijft u weigeren om te eten ?
Zeiden ze dat ze 'n prinses is ?
red me
Wat wilt u ?
Wie heeft dat smerige lijk hier gelegd ? Dat brengt ongeluk.
Dat heb jij zeker gedaan. Haal 't onmiddellijk weg.
Dood hem niet.
Ik heb zelden zo'n goede krijger gezien.
Waar kom je vandaan ?
Een verkeerde beweging en het loopt uit de hand.
Hij heeft de ogen van 'n leeuw. Ik wil hem inlijven.
Maar hij heeft vijf man gedood.
Je krijgt tien paarden.
Als u echt deze moeilijke weg wilt volgen, ga ik met u mee.
U bent nergens toe verplicht. - Ik ken de weg. Ik kan jullie helpen.
We hebben hem begraven. Kunnen we gaan ?
We wachten hier.
De Yuan-troepen komen hier langs.
We gaan de prinses redden. - We zouden toch naar Korea gaan ?
Dat was tot gisteren m'n plan. Maar we blijven een gezantschap.
Als we de Ming-dynastie helpen, willen ze ons in Nanjing ontvangen.
Daarna kunnen we naar huis.
Het is te gevaarlijk, generaal.
Denk erover na. - Heb ik al gedaan.
Het valt te proberen. We moeten ook Yeosol redden.
De Yongho-soldaten en ik vallen van voren aan.
De anderen gaan achter in een hinderlaag liggen.
Daar komen ze aan.
Sergeant Jinlip.
Dit is onze kans.
Val eerst de paarden aan.
Bescherm de prinses.
Red de prinses.
Tolk Park. - Ga weg, dwaas.
Ik ben generaal Choi Jung van het Koreaanse gezantschap naar Nanjing.
Sta op.
De keizer noemt me prinses Furong.
Jullie lijken niet op gezanten.
En ik dacht dat prinsessen altijd in paleizen woonden.
Ik moet direct naar Nanjing.
De keizer beloont u als u me veilig terugbrengt.
Wij dragen zorg voor uw veiligheid. Stapt u maar in het rijtuig.
Gaat het ?
Bent u een tolk ?
Ik ben Park. Ik heb geen officiële functie...
Breng een boodschap over aan die man in het zwart.
De prinses wil dat je haar rijtuig bewaakt.
De prinses wil dat die jongen haar rijtuig bewaakt.
Ik geef je een opdracht.
Bewaak het rijtuig.
Ik wil naar de plek waar de meester begraven is.
Hij kan praten. Hij is niet stom.
Dit is een bevel. Bewaak het rijtuig.
Ik ben een vrij man. Ik kan doen wat ik wil.
Niet boos worden.
Ik duld zulke slaven niet. - De tweede gezant gaf hem de vrijheid.
Hij kon niet meer helder denken.
Eens 'n slaaf, altijd 'n slaaf. Zo is dat in Korea.
Hou op.
Laat die bastaard liggen.
Iedereen te paard.
Een meisje heeft 't overleefd.
Laat die hoer hier achter.
Barmhartig zijn de nobelen van geest.
Dit zijn uw zaken niet. Ik neem hier de beslissingen.
Neem iedereen mee.
Daar is de generaal.
Hoogheid.
We hebben alleen dit nederige eten.
Ik moet u nog steeds iets zeggen:
Bedankt.
Rust u maar goed uit, hoogheid.
Het was op het vollemaansfeest in januari.
Somlae was zestien, ik was achttien.
We zagen elkaar elke avond.
Op een dag bleek ze zwanger te zijn.
Vijf dagen na ons huwelijk nam ik dienst.
Was 't een jongen of een meisje ? - Ze was acht maanden zwanger.
Ze zal nu wel bevallen zijn. Ik mis haar heel erg.
Gaat 't beter met hem ?
Ga maar slapen. Ik zorg wel voor hem.
Als hij goed slaapt, voelt hij zich morgen wel beter.
Waar gaan jullie heen ?
Naar Korea, hoogheid.
Er is veel onderlinge strijd tussen jullie.
Als mensen een lange reis maken in een groep...
gebeuren dat soort dingen.
Verzorg hem goed. - Zeker, hoogheid.
Maak je geen zorgen.
Je meester is op een zonnige plek begraven.
Heb je nog familie ?
Ik ben helemaal alleen.
Van nu af aan ben je niet meer alleen.
We gaan samen naar Korea.
Chu Yuan-chang zoekt de prinses natuurlijk. We moeten naar 't noorden.
Ik praat wel met Rambulhwa. Laat ons alleen.
Wil je me een gunst doen ? - Zeg maar wat u wilt, hoogheid.
Chu Yuan-Chang heeft m'n zuster ontvoerd.
Doe je best om haar terug te krijgen. Ik zal me wreken op Chu Yuan-chang.
Waarom heeft u me geholpen ?
Heeft u geen hekel aan de Ming ?
Ik hou persoonlijke en zakelijke gevoelens gescheiden.
Als we via u de keizer kunnen spreken, kunnen we 't misverstand oplossen.
Hoe heet die man die daar rijdt ?
Dat is een slaaf.
Ik vroeg u om zijn naam.
Ze komen er aan.
De vijand komt. - Hoe ver zijn ze nog ?
Ze naderen snel. Het zijn er meer dan honderd.
Ze kunnen hier elk moment zijn. We moeten weg.
Generaal, wat doen we ?
We lokken ze naar het rijtuig.
Goed idee. - Wie gaat het rijtuig besturen ?
Ik bied me aan.
Ik wil iemand die niet gevochten heeft.
Hij is te jong. - M'n besluit staat vast.
Waarom altijd Joojin-soldaten ?
Hij heeft z'n kind nog niet eens gezien. - Iemand moet het doen.
Breng hem naar het rijtuig. - Sergeant Jinlip.
Ze moeten denken dat de prinses erin zit.
Trek aan.
Help me. Kunt u me niet helpen ?
Het spijt me.
Ik ga met je mee.
De Gele Rivier ligt achter de berg.
We wachten daar op jullie.
Je doet dit voor mij. Het is je plicht om een prinses te beschermen.
Keer levend terug.
Wacht.
We gaan lopend verder. Bind de paarden vast.
De prinses zit niet in dat rijtuig. Er is maar een soldaat bij.
Ze gaan vast over de bergen naar de Gele Rivier.
Als dat lukt, kunnen we ze nooit meer grijpen.
Ze moeten de rivier nog over.
We steken het dorp en de boot in brand zodat niemand kan ontkomen.
Wat doen we met hem ?
Ga hem doden.
Snel, schiet op.
Mongoolse soldaten.
Danseng.
Neem me niet kwalijk dat ik u wakker maak.
Ik heb gedroomd.
Ik was al in het paleis.
Als we over de Gele Rivier zijn, breng ik u naar Nanjing.
Volgens Jinlip gaat u naar Shandong.
Ik beloof u dat ik u zal beschermen, hoogheid.
Zal het rijtuig terugkeren ?
Ja, dat weet ik zeker.
Welterusten, hoogheid.
Geen prinses. - Blijf zoeken.
Wat doen we met de bewoners ?
Ze hebben ons gezien. We kunnen ze niet sparen.
Niemand te zien. - We moeten het eerst zeker weten.
Waarom lopen we er niet heen ?
We kunnen via dat dal omlaag.
Jij gaat op verkenning uit.
Wat gebeurt er daar ? - Ze zijn bij de boot.
Ze slachten iedereen af die de rivier wil oversteken.
We komen niet in Nanjing of Shandong.
Wie zijn dat ?
Ik heb ze niet meegebracht.
Ze zijn me zeker gevolgd. - Nou vinden die troepen ons ook.
Ik jaag ze wel weg.
Ophouden.
Iedereen ophouden. Nu meteen.
Ik had nooit gedacht om u hier aan te treffen, hoogheid.
Ik wil u graag iets vertellen.
We moeten een boot zoeken bij de Balhae-baai.
U wilt dus met een boot de zee over ?
Als u weer langs de Yuan-soldaten wilt, gaat u maar alleen.
Stel dat de generaal de prinses naar Nanjing wil brengen.
Ben je gek ? Door haar zitten we hier.
Maar ze is nog altijd bij ons. En we zitten ook nog met die mensen.
We hebben goed nieuws.
We zijn over vijf dagen bij de Ming-troepen aan de kust.
Als we de prinses vergezellen, regelt zij een boot naar Korea.
Ik wil haar aanbod aannemen.
We wachten toch wel tot het rijtuig is teruggekeerd ?
Denk je dat ze nog leven ?
Zonder boot keert niemand levend terug in Korea.
En de Ming-soldaten beschermen ons.
De Yuan-soldaten zullen ons volgen.
Maar we hebben wel een boot nodig. Ik volg u, generaal.
Heel verstandig. Iedereen opstaan.
Maar we wachten eerst op het rijtuig.
Daar is Danseng.
Je leeft nog.
Gaat het met je ?
Ik ben blij dat je terug bent.
Is er geen paard voor de prinses ? - Ze is geen Koreaanse prinses.
Sergeant Jinlip.
Til hem op. - Waarom zouden we dat doen ?
Iemand moet het doen.
Ik heb geen voeten meer over. - We hebben haast.
Laat mij maar.
tussen de bomen in de bergen zingen de witte vogels
waar de witte vogel zingt daar is mijn thuis
Stil, de Yuan-troepen zitten ons op de hielen.
Het spijt me.
Uw stem is harder dan de hare.
Ze wil de kinderen rustig houden, is dat zo erg ?
We hebben pas 18 kilometers afgelegd.
In dit tempo doen we ruim twintig dagen over.
Toch vraag ik me af waarom we die vervloekte lui meenemen.
Wil je dit proeven ? - Nee.
Oude vrouw.
Kom terug.
Haar zoon is gedood op de boot. Niemand zorgt voor haar.
Hoe kunnen we voor haar zorgen ?
Haal haar terug. Ook zij hoort bij m'n volk.
Wie ben je ? Laat me los.
Ik draag haar wel op m'n rug.
Hebben ze ons gevonden ?
Ik denk het wel.
We nemen alleen de prinses mee. Anders grijpen ze ons zeker.
Ja, de prinses en Yauran.
We hebben 't aan de prinses beloofd.
Iedereen gaat mee.
De Yuan-ruiters zijn sneller dan de wind.
Zelfs 'n jager zorgt voor wilde dieren die schuilen voor de regen.
Als jullie die mensen hier achterlaten, blijf ik ook.
Smerige rotzak. Wil je soms je moeder niet terugzien ?
M'n moeder zou 't met me eens zijn.
We nemen iedereen mee, zo ver als het gaat.
De Yuan-troepen komen er aan. We moeten weg.
De prinses gaat eerst.
Geef ze het bevel om de draagstoel te dragen. Nu.
Die draagstoel houdt ons op.
Generaal, denk aan de Yuan-soldaten.
We gaan pas verder, als u uit de stoel komt.
Wie durft dat te zeggen ?
Kom eruit.
Zeg ze dat ze 'm moeten dragen.
Ophouden.
In die stoel is ze een doelwit voor de vijand.
De Yongho-soldaten en ik dekken de achterflank.
Het is onnodig om onze achtervolgers op te wachten.
Ik heb hier het bevel. Doe wat ik zeg.
Kom mee.
Ruiters zijn hier in het nadeel. We moeten onderling afstand houden.
Als je te veel afstand houdt, slaat de vijand toe.
Ben je soms bang ?
Blijf dan maar hier. - Ik kan ook in uw plaats gaan.
Hou de heuvel in de gaten. De prinses loopt gevaar.
Op mijn teken vallen we aan.
Luister goed naar wat ik zeg. Danseng ?
Luitenant Ganam ?
Wij regelen dit wel. Ga de prinses beschermen.
Kijk, daar komt de luitenant.
Zorg ervoor dat u dit afgeeft.
U kunt op m'n man vertrouwen.
Ze komen er aan.
Wegwezen.
Blijf staan.
Niet dichterbij komen.
Blijf van me af, slaaf. Je had me wel kunnen doden.
Hou op met schreeuwen.
U kunt zich niet alles permitteren.
Laat me los.
Ganam. - Gaat 't met u ?
Waar zijn de Yongho-soldaten ?
Help me overeind.
Wat is er met de vijand gebeurd ?
Jinlip heeft ze verslagen met z'n mannen.
En de prinses ? - Ze komt er zo aan.
Genoeg gerust. We moeten verder.
Het is al laat. U kunt beter nog even rusten.
We kunnen beter morgenochtend vertrekken.
Luister naar wat ik zeg. Help me overeind.
Gaat u maar alleen. Wij willen eerst uitrusten.
Ze staan onder invloed van jou.
Ik heb je er al eens mee laten wegkomen...
maar nu accepteer ik 't niet meer.
Laat hem met rust.
Dochoong, blijf zitten.
Doe uw zwaard weg.
Hoe durf je ?
Luitenant Ganam, neem deze mannen gevangen.
Nu meteen.
Luister eens.
Met sergeant Jinlip als leider komen we veilig bij het fort aan.
Dochoong.
Generaal.
Draag het commando over tot we bij het fort zijn.
We moeten weg.
Hoogheid, heeft u een nachtmerrie ?
We zijn vlak bij het fort. We moeten weg.
Maar iedereen ligt te slapen.
Zelfs met u als leider zal de situatie niet verbeteren.
Is dit de kans waarop u gewacht heeft ?
Het enige wat ik wil, is dat we naar huis kunnen.
Ik weet dat je me de hele tijd beschermd hebt.
Heb je het koud ?
'Ik ben de prinses van het Ming-rijk. Stuur troepen naar het Weihai-fort. '
Het Weihai-fort ?
Ik heb gezworen om niet terug te keren zonder de prinses.
We zijn bereid om ons leven te wagen.
Mongoolse krijgers zijn niet bang voor de dood.
We zijn niet bang. - We vechten ons desnoods dood.
Voorzichtig. Je bent in verwachting.
Dank je. - Graag gedaan.
Waar zijn de boten ? En de Ming-troepen ?
En de prinses ? Ze heeft tegen ons gelogen.
Het is niet haar schuld. - Van wie dan wel ?
U wilde dat we hierheen gingen.
Hou op. Niemand kon dit weten.
De Yuan-soldaten zullen hier snel zijn. Wat doen we ?
We gaan hier weg.
Sluit de poort.
Zoek iets om de deur te vergrendelen.
Schiet op.
Haal iemand die Koreaans spreekt.
Korea is al jarenlang onderworpen aan het grote Yuan-rijk.
Als jullie ons de prinses geven, blijven jullie in leven.
Van zo'n overmacht kunnen we nooit winnen.
We zijn de prinses niets meer verplicht, toch ?
Ze willen mij.
U heeft me hierheen gebracht, zoals beloofd.
U hoeft zich niet op te offeren voor mij.
Als jullie haar niet uitleveren, vernietigen we jullie.
U moet 'n besluit nemen.
Alstublieft, help ons.
De poort gaat open.
De man met de speer leeft nog.
Die bastaard verpest alles.
Iedereen die weg wil, mag vertrekken.
Lieveling.
We slaan ons kamp op en trekken ten oorlog.
Sergeant, we hebben bamboe gevonden achter in het fort.
De kust is relatief veilig. We blijven in 't fort.
Luitenant Ganam en Doochong bewaken de oostkant.
Yeosol neemt de westkant.
Dochoong en ik bewaken de oostkant.
Sergeant, hoe zit 't met mij ? - Jij krijgt ook iets te doen.
Yeosol, hoeveel zullen dit overleven ?
Wijk niet van m'n zijde.
Dank je.
Jullie blijven hier. Niet bewegen, begrepen ?
Waag 't niet om eruit te komen.
Trekken.
Dit zijn er veel.
Volgens mij komen ze.
Dochoong, niet schieten voordat ik het zeg.
Wacht tot ze dichterbij zijn.
Schieten.
De Yuan-soldaten komen.
Rustig blijven.
Hak de touwen door.
Niet terugtrekken.
Op je post blijven.
Schilden bij elkaar.
Snel, sergeant.
Generaal, daar komt een bode.
Trek onze mannen terug.
We moeten ons terugtrekken. We hadden bijna gewonnen.
Ik zal je doden.
Shiao Lee.
Waarom moesten we terugtrekken ?
Graaf een diepe kuil op de heuvel. - We hadden ze bijna verslagen.
Cookoo is overleden.
Net toen we het hoofdkwartier hadden verlaten.
We gaan hem gedenken.
Daarna gaat de aanval verder.
Niet huilen. We hebben toch gewonnen ?
De keizer zal jullie hiervoor belonen.
Belonen ? Het is uw schuld dat we hier zitten.
Door uw schuld ben ik m'n man en m'n dochter verloren.
Niet zo brutaal tegen de prinses.
Als u weggaat, zijn we gered. - We zullen hier allemaal omkomen.
Luitenant.
Wat doen ze daar ?
Het waterkanaal zit dicht.
Morgen is alles voorbij.
Cookoo Temur is een verloren oorlog begonnen.
De dromen van Djengis Khan komen nu misschien nooit meer uit.
Het is slecht voor de moraal als u zulke dingen zegt.
We gaan terug naar huis. - Wilt u het zomaar opgeven ?
We nemen de prinses mee.
Ze gaat bevallen. - Wat nu ? We hebben geen warm water.
Die vrouw gaat bevallen. Jullie hebben hier niets te zoeken.
Wegwezen.
Waar gaat hij heen ? - Wat bezielt die dwaas ? Danseng.
Haal hulp. Ik ga hem halen.
Wees voorzichtig.
Een soldaat.
De vijand is hier.
Twee vijanden vluchten met ons water.
Waar is Danseng ?
Hij liep vlak achter me.
Daar heb je hem.
Geef die aan mij.
Gooien.
Schiet op, rennen.
Grijp dat touw.
Schiet op.
Kom naar boven. - Wacht.
Kom terug.
Vangen.
Slimmer dan ik dacht. Zullen we het proberen ?
Geef me je hand.
Nee !
Hou op met dat stomme gejank.
Laat hem met rust.
Wat heeft u hier te zoeken ?
Komt u kijken hoe we er aan gaan ?
Geef me eerst maar eens m'n oog terug.
Dochoong. - U zou een boot voor ons hebben.
We hebben als zwijnen gezwoegd om hier te komen. Waar is die boot ?
Waarom doet u dat ? Nou, waarom ?
Kom op, sla nog maar eens.
De prinses kan 't niet helpen. Ik heb de besluiten genomen.
Neemt u de verantwoordelijkheid ?
Hoe kunt u dit verantwoorden ? - We moeten de prinses wegsturen.
Waarom doen we dat niet gewoon ? Wat weerhoudt ons daarvan ?
We moeten 't haar zeggen. - Iedereen zwijgen.
Sergeant Jinlip, laat ze uitpraten.
Generaal, waar praten ze over ?
Jullie zijn allemaal lafaards.
We kunnen haar hoofd afhakken.
Achteruit, jij.
Als we haar hoofd buiten ophangen, gaan ze wel weg. Ik doe het wel.
Wat zegt Yeosol ? Vertel op.
Dat we u naar de vijand moeten sturen.
Hou je mond.
Moet ik soms zeggen dat hij haar hoofd wil afhakken ?
Besef je wel hoe erg je haar kwetst ?
Ik ben hiernaartoe gekomen voor een persoon.
Begeer niet wat je niet krijgen kunt.
Je bent en blijft een slaaf.
Ik heb wel eens van de slaaf Manjuk gehoord.
Hij zei dat alle mensen hetzelfde waren, ongeacht hun afkomst.
Maar daarna werd hem het hoofd afgehakt.
Als iemand op m'n keel richt, hak ik meteen z'n armen eraf.
Mijn zwaard kent geen genade.
Wilt u het proberen ?
Er zijn al veel te veel doden gevallen.
En nu willen jullie elkaar doden ?
Ik wil niet dat je me ooit nog helpt.
Kom gauw. Het is een jongen.
Zegen het leven van dit kind, hoogheid.
Moet dat kind bevriezen ? Ze mag 'm niet zegenen.
Neem 'm mee naar binnen.
Hoogheid, neem 't ze niet kwalijk.
Haal een paard voor me.
Ik verlaat het fort.
Wacht, hoogheid. Waarvoor hebben we dan gevochten ?
Iedereen wil me hier weg hebben.
Als prinses van de grote Ming beëindig ik deze oorlog.
Alstublieft, hoogheid. Ga niet.
Moet ik hier mezelf doden ?
Jullie blijven hier. Ik ga in m'n eentje.
De Koreanen laten u niet in de steek, dat beloof ik u.
Ga uit de weg.
Doe geen onbezonnen dingen. Ze komen hierheen.
Ga niet.
Hou je hier de wacht ?
Dood hem. - Wacht.
Laat hem z'n zwaard pakken.
Jinlip, kom hier.
Het paleis verstikte me.
Ik ben gevlucht, omdat ik vrij wilde zijn.
Het is allemaal mijn schuld.
Ik ben zo bang. Ik kan het niet meer aan.
Ik ben ook een lafaard.
Ik ben altijd bang geweest...
dat iemand het zou merken.
Ik verdien 't niet om generaal te zijn.
Kom 's hier allemaal.
Hij lijkt dood.
Kijk, hij beweegt.
De arme ziel. Maar wat is hij toch sterk.
Generaal, wat wilt u hiermee bereiken ?
Als ze hem gaan redden, kunnen we het fort bestormen.
Zo niet, dan heb ik 'n krijger erbij.
Iemand moet hem halen.
Ik ga.
Als we de poort openen, sterven we allemaal.
Dat wil de vijand. - Moeten we dan blijven toekijken ?
Goed idee, we doden hem zelf. Moet ik een fakkel gooien ?
Het maanlicht is helder.
Sergeant Jinlip.
Niet schieten.
U bent toch op hem gesteld ?
Sergeant.
Beschouw je me nog als een generaal ?
We hebben veel meegemaakt. Het is een wonder dat we nog leven.
Een soldaat die in leven probeert te blijven, zal sneuvelen.
Maar een soldaat die wil sterven, zal overleven.
We moeten voor de overwinning vechten, ook al kost dat ons het leven.
Ze zullen zeker proberen om de poort te bestormen.
Dan gebruiken we deze.
We zullen u morgen beschermen, hoogheid.
Wil je generaal worden van het grote Yuan-rijk ?
Ik ben een vrij man. Dood me maar.
Ze hebben je niet de eer gegeven die je toekomt.
Het grote Yuan-rijk heeft moedige krijgers zoals jij nodig.
tussen de bomen in de bergen zingen de witte vogels
waar de witte vogel zingt daar is mijn thuis
U lijkt op mijn overleden vader.
De Koreanen en de Han lijken erg op elkaar.
We zijn broeders.
Dit duurt veel te lang.
We doden ze allemaal.
Voor zonsopgang keren we terug.
Wacht even. - Ze willen brand stichten.
Zoek dekking.
Generaal, het is mislukt.
Sergeant.
Ik heb altijd eervol willen sterven.
Dat was m'n grote wens.
Naar buiten. We moeten vechten.
Breng de prinses het fort uit.
Door u zijn al die soldaten gestorven.
Yeosol.
Mijn zoon.
Het is te gevaarlijk.
Met die boot kom je de zee niet over.
Toch moet ik gaan.
alleen zij die reizen
zien de duistere wegen die naar huis leiden
Nederlandse ondertiteling bezorgd door : Kurtchen Bewerkt door : Iefoken